Najwcześniejsze zapiski o istnieniu szkoły w Lusinie pochodzą sprzed pierwszej wojny światowej. O jej początkach napisała w kronice pierwsza nauczycielka pani Lucyna Kremerówna. Zgodnie ze wspomnianą relacją, rozporządzeniem z dnia 24 stycznia 1905 roku c.k. Rada Szkolna Krajowa wyłączyła z dniem 1 września 1905 roku gminę i obszar dworski w Lusinie z zakresu działalności dwuklasowej szkoły w Gaju. Po początkowych trudnościach lokalowych „dopiero, gdy jeden z gospodarzy zgodził się odstąpić izby na 1 rok” w wynajętym pomieszczeniu zainicjowała swą działalność jednoklasowa szkoła powszechna. Było to 1 listopada 1905 roku.

W późniejszym okresie szkoła mieściła się w drewnianym, nieistniejącym już budynku, który stał w pobliżu miejsca, gdzie obecnie znajduje się sklep. Jeszcze przed wybuchem pierwszej wojny światowej rozpoczęto prace przy wznoszeniu nowego, murowanego budynku szkolnego na obecnej działce, lecz wojna uniemożliwiła ich kontynuowanie. Po zakończeniu działań wojennych i odzyskaniu przez nasz kraj niepodległości rada szkolna powiatowa otrzymała od rządu subwencje na dokończenie prac budowlanych. Dzięki rządowej subwencji i ofiarności mieszkańców dokończono prace i nauka w nowym budynku rozpoczęła się w 1921 roku. W szkole była tylko jedna sala lekcyjna oraz dwupokojowe mieszkanie dla nauczyciela. Uczono języka polskiego, rachunków, geografii, przyrody, historii, śpiewu, prac ręcznych oraz religii. W okresie międzywojennym podejmowano wiele starań, aby pobyt w szkole nie ograniczał się wyłącznie do nauki poszczególnych przedmiotów. Organizowano wycieczki do Krakowa, Wieliczki, wyjazdy do kina, a ciekawostką może być fakt, że w maju 1936 roku dzieci zwiedziły Sowiniec gdzie „wpisały się do książki pamiątkowej jak również brały udział w sypaniu kopca”. Wielokrotnie organizowano jasełka, w których brały udział dzieci i dorośli.

We wrześniu 1940 roku kierownikiem szkoły został pan Stefan Bałuk, przeniesiony ze szkoły powszechnej w Myślenicach. Warunki wojenne wpłynęły niekorzystnie na funkcjonowanie szkoły i na kondycję dzieci. Tak wspomina to pan Bałuk pisząc o swoich uczniach na początku 1941 roku „ Blade twarzyczki niektórych dzieci o podkrążonych oczach mówią o wielkim niedostatku w domu.” Praca nauczyciela także nie należała do najłatwiejszych.Wspominając zimę 1941 roku kierownik szkoły napisał „Temperatura w pokoju rano spadała mi do -3,-4,-5 a nawet i – 6 stopni”. Wszystkie podręczniki zostały nakazem władz okupacyjnych wycofane z użytku. We wspomnieniach  z lat 1941/1942 czytamy „ Frekwencja była nadal fatalna. Utrzymywała się, pomijając miesiące zimowe nie wiele wyżej ponad 50 %. W tym roku zabroniono nam uczyć w ogóle geografii. Odpadły nam, więc dwa przedmioty: historia i geografia.”

Pierwsze zajęcia  po odejściu niemieckich okupantów rozpoczęły się w 1945 roku. Warunki pracy po wojnie były bardzo trudne. Dzieci i nauczyciele borykali się z trudnościami lokalowymi, ponieważ z powodu niedostatecznej liczby pomieszczeń nauka odbywała się także w budynku należącym do zabudowań dworskich. Dzieci miały w ciągu jednego dnia zajęcia w dwóch miejscach. Często w czasie dużej przerwy przemieszczały się z jednego budynku do drugiego nierzadko brnąc w błocie lub ogromnych zaspach, narażając przy tym swoje zdrowie i tracąc czas.

W grudniu 1957 roku zawiązał się komitet rozbudowy szkoły  dzięki działalności którego udało się zebrać niezbędne środki .We wrześniu 1958 roku położono kamień węgielny, w czerwcu 1959 oddano do użytku budynek w stanie surowym, a 30 sierpnia tegoż roku odbyło się oficjalne otwarcie nowej części szkoły. Dobudowano trzy izby lekcyjne i mieszkanie dla nauczyciela. Rok szkolny 1959/1960 rozpoczęto już w rozbudowanej szkole. W tym miejscu warto wspomnieć o roli, jaką odegrała w rozbudowie ówczesna kierownik szkoły pani Stefania Wójcik, która była jednym z jej inicjatorów i niezmiernie przyczyniła się do realizacji projektu. Do kolejnych poważnych prac doszło w latach 1998-1999 kiedy to dobudowano sanitariaty i kilka nowych pomieszczeń. W roku 2003 powstała pracownia komputerowa z dostępem do Internetu, a  szkoła otrzymała zaszczytny tytuł „Szkoły z klasą”. W 2005 roku zorganizowaliśmy uroczyste obchody setnej rocznicy powstania naszej placówki, a szkola otrzymała imię Świętej Jadwigi Królowej. Uroczystości związane z wymienionym wydarzeniami odbyły się 11 czerwca i  rozpoczęła je msza święta w kościele parafialnym w Gaju. W trakcie mszy nastąpiło poświęcenie sztandaru, a po jej zakończeniu odsłonięcie i poświęcenie tablicy upamiętniającej stulecie szkoły oraz nadanie naszej placówce imienia Świętej Jadwigi Królowej. Obchody uświetnił program artystyczny zaprezentowany przez naszych uczniów. Kolejnym punktem uroczystości było spotkanie z udziałem zaproszonych gości: przedstawicieli władz samorządowych i oświatowych, absolwentów i pracowników naszej szkoły. 

Pierwszy budynek szkoły w Lusinie